Maikel werkt al jaren in de bouw en ziet het dagelijks gebeuren. “Binnen de bouwhekken lijkt elk filter te verdwijnen. Harde grappen, iemand uitlachen omdat hij iets niet weet, het wordt normaal gevonden.” Volgens hem ligt het probleem niet bij het vak, maar bij een gebrek aan sociale veiligheid.
Sociale veiligheid betekent dat je je kunt uitspreken zonder angst voor gevolgen. Dat je vragen durft te stellen. Dat je fouten mag maken. Juist dat ontbreekt volgens Maikel nog te vaak. “Jongeren willen wél bouwen. Maar niet in een omgeving waar je eerst wordt afgebroken voordat je wordt opgebouwd.”
Wat hem raakt, is de stille meerderheid: vakmensen die voelen dat het niet klopt, maar niets zeggen. Zeker niet als een leidinggevende meedoet aan ongepaste grappen. “Als je nergens terechtkunt, vertrek je.”
Met zijn stichting Bouw met Respect zet hij sociale veiligheid actief op de agenda. Zijn verhaal sluit aan bij de inzet van VHTO: een technisch vak kan alleen toekomstbestendig zijn als mensen zich veilig voelen om te blijven. Hoe sociaal veilig is jouw bouwplaats?
Lotte werkt al veertien jaar in de techniek en geeft inmiddels leiding aan een team van servicetechnici. Als enige vrouw in haar opleiding weet ze hoe het voelt om in de minderheid te zijn. “Sociale veiligheid betekent dat je je kunt uitspreken. Dat je fouten durft toe te geven. Dat je zegt: dit voelt niet goed.”
In haar team investeert ze bewust in die veiligheid. Ze maakt tijd voor persoonlijke gesprekken en zorgt dat mensen weten waar ze terechtkunnen als iets speelt. “Als iemand zich niet veilig voelt, durft diegene minder te zeggen. En dan gaat de prestatie omlaag.”
Volgens Lotte is sociale veiligheid niet alleen een thema voor vrouwen. Het is essentieel voor iedereen die zich anders of alleen voelt in een team. Soms is het moeilijk om zelf je stem te gebruiken. “Dan is het aan de omgeving om dat mogelijk te maken.”
Haar ervaring laat zien wat VHTO al langer benadrukt: sociale veiligheid is geen extraatje, maar een voorwaarde om talent te behouden. Hoe sociaal veilig voelt jouw werkomgeving?
Nannique is 21 en is lasser in de machinebouw. Ze wist al jong dat ze iets wilde maken. “Ik vind het mooi dat je aan het einde van de dag kunt zeggen: dit heb ik gemaakt.” Als enige vrouw op de werkvloer voelt ze zich over het algemeen welkom.
Toch merkt ze dat sociale veiligheid niet vanzelfsprekend is. “Er worden wel eens vrouwonvriendelijke grappen gemaakt. Ik kan daartegen, maar ik snap dat niet iedereen dat kan.” En juist daar zit volgens haar het verschil tussen blijven of vertrekken.
Voor Nannique betekent sociale veiligheid simpelweg: met respect met elkaar omgaan. Een vraag durven stellen zonder belachelijk te worden gemaakt. Een fout toegeven zonder dat je daarop wordt afgerekend.
Ze gelooft dat veel meiden de techniek interessant vinden, maar twijfelen. “Je kunt er alle kanten mee op. Het is creatief en concreet.” Haar verhaal benadrukt waar VHTO voor staat: talent is er nu de veilige werkomgeving nog.
Wat betekent respect bij jou in de praktijk?
Peter werkt al achttien jaar in de machinebouw en stuurt een team van twintig mensen aan. In die jaren zag hij de sector veranderen. “Vroeger was het: dit ga je doen en niet anders. Nu wil ik dat mensen hun mening geven.”
Voor hem is sociale veiligheid duidelijk: behandel de ander zoals je zelf behandeld wilt worden. “Als ik iemand anders behandel omdat het een vrouw is, dan klopt het niet. Iedereen heeft kwaliteiten. Haal die eruit.”
Hij leerde dat goed leiderschap begint bij luisteren. Naar de persoon, niet alleen naar het team. Fouten maken mag, zolang je ervan leert. “Voordat je een oordeel trekt, moet je eerst goed luisteren.”
Volgens Peter hebben bedrijven die niet openstaan voor nieuwe generaties en nieuwe perspectieven straks een probleem. Zijn ervaring sluit aan bij de inzet van VHTO: sociale veiligheid is essentieel om talent in de techniek te behouden. Wat doe jij om ruimte te geven aan ieders stem?
© 2026 toolboxsociaalveilig.nl | Webdevelopment Giling Media
